|
Przeszukiwanie wspólnego katalogu bibliotek PW oraz zasobów elektronicznych (prenumerowanych przez PW i wybranych ogólnodostępnych)
|
| Lista e-baz / Lista czasopism / Biblioteka Cyfrowa / Układ działowy zbiorów |
|
Przeszukiwanie katalogów kilkuset bibliotek włączonych do ogólnokrajowej sieci bibliotecznej (m.in. Biblioteki Narodowej, wielu bibliotek akademickich i publicznych)
|
| Lista bibliotek |
Drapieżne czasopisma / drapieżne konferencje
Drapieżne czasopisma i konferencje
Drapieżne czasopisma
Drapieżne czasopisma i drapieżni wydawcy (ang. Predatory Journals / Predatory Publishers) to podmioty stosujące nieetyczny model biznesowy, polegający na pobieraniu opłat za publikację artykułów bez zapewnienia rzetelnych usług redakcyjnych, w tym recenzji naukowych.
Kryteria charakteryzujące drapieżne czasopisma
- Brak rzetelnego procesu recenzyjnego i redakcyjnego.
- Brak pełnego adresu wydawcy lub podanie nieprawdziwych danych kontaktowych (najczęściej dostępny jest jedynie formularz e-mailowy).
- Fikcyjny zespół redakcyjny - czasopismo podaje nieprawdziwe nazwiska lub wykorzystuje nazwiska uznanych naukowców (także jako rzekomych recenzentów), którzy nigdy z nim nie współpracowali.
- Redaktorzy posługują się adresami e-mail w ogólnodostępnych domenach (np. @gmail.com, @yahoo.com).
- Zamieszczanie na stronie internetowej fałszywych wskaźników bibliometrycznych (np. fikcyjny Impact Factor lub jego imitacje, takie jak View Factor, Science Impact Factor, Global Impact Factor, Unofficial Impact Factor) oraz nieprawdziwych informacji o indeksowaniu czasopisma w uznanych bazach abstraktowych.
- Tytuły czasopism łudząco podobne do nazw prestiżowych czasopism (różnice często ograniczają się do jednego słowa w tytule).
- Brak procedur weryfikacji oryginalności tekstów (np. pod kątem plagiatu).
- Prowadzenie agresywnej kampanii mailingowej, nakłaniającej naukowców do przesyłania manuskryptów.
- Brak jawnej informacji o kosztach publikacji (kwoty podawane są autorowi indywidualnie drogą mailową).
- Publikowanie niemal wszystkich nadesłanych manuskryptów po uiszczeniu opłaty, która jest zazwyczaj pobierana z góry i przed oficjalnym przyjęciem manuskryptu do publikacji.
- Niezwykle szybkie tempo „recenzji naukowej”, przyjmowanie manuskryptów do publikacji nawet w ciągu kilku dni od przesłania oraz często bez uwag recenzenckich.
- Brak zachowania podstawowych standardów naukowych w procesie recenzyjnym.
- Przyjmowanie manuskryptów odrzuconych wcześniej przez inne wydawnictwa.
- Publikowanie bardzo dużej liczby artykułów (nawet kilku tysięcy) w ciągu roku.
- Brak jasnych zasad wycofywania przedłożonych do publikacji i opublikowanych artykułów.
- Możliwość dodania fikcyjnych współautorów w zamian za opłatę mimo braku ich wkładu w powstanie pracy.
Wskazówki
Jak unikać publikowania w drapieżnych czasopismach:
- Należy dokładnie sprawdzić tytuł czasopisma, jego numer ISSN lub eISSN, stronę internetową (m.in. informacje o procesie recenzyjnym, składzie redakcji, zakresie tematycznym), a także ogólną działalność wydawnictwa, np. przez zapoznanie się z wcześniej opublikowanymi artykułami.
- Wskazane jest zweryfikowanie czasopisma, jego wskaźników bibliometrycznych oraz indeksacji w renomowanych, międzynarodowych bazach, takich jak Web of Science, Scopus oraz Directory of Open Access Journals (DOAJ).
- Szczególną uwagę należy zwrócić na wysokość opłat publikacyjnych oraz na wymagania i zasady publikacji - powinny być one jasno i przejrzyście przedstawione na stronie internetowej czasopisma.
Drapieżne konferencje
Drapieżne konferencje (ang. predatory conferences, predatory meetings) to wydarzenia o charakterze naukowym, które nie spełniają podstawowych standardów etycznych. Ich głównym celem (podobnie jak drapieżnych czasopism) jest maksymalizacja zysków z opłat rejestracyjnych i z opłat za publikacje pokonferencyjne w modelu otwartego dostępu, co osiąga się przez pozyskanie jak największej liczby uczestników. Drapieżne konferencje nie są organizowane przez uznane towarzystwa naukowe ani instytucje badawcze, lecz przez podmioty prywatne lub przedsiębiorstwa specjalizujące się w organizowaniu takich wydarzeń w niemal każdej dziedzinie nauki. Często za ich organizacją stoją także drapieżne wydawnictwa.
Kryteria charakteryzujące drapieżne konferencje
Część kryteriów charakteryzujących drapieżne czasopisma i drapieżnych wydawców jest tożsama z kryteriami drapieżnych konferencji.
- Zaproszenie nie jest wysyłane z instytucjonalnego adresu e-mail.
- Tożsamość i lokalizacja organizatorów są ukryte.
- Zaproszenia są wysyłane do osób niezwiązanych z tematyką poruszaną na konferencji.
- Organizator konferencji jest jednocześnie jej sponsorem.
- Organizator konferencji prowadzi konferencje z różnych dziedzin tematycznych w tym samym czasie.
- Organizatorzy konferencji posługują się tytułami i stopniami naukowymi, które im nie przysługują.
- Strona internetowa konferencji ma nieprofesjonalny wygląd.
- Wykorzystywane są dane osobowe i wizerunki badaczy bez ich wiedzy i zgody.
- Na stronie internetowej konferencji umieszczane są logotypy renomowanych instytucji, co ma sugerować współpracę pomimo jej faktycznego braku.
- Nazwy konferencji są bardzo podobne do nazw wydarzeń organizowanych przez prestiżowe ośrodki naukowe, dzięki czemu uzyskują ten sam akronim.
- Konferencja jest opisywana jako „międzynarodowa”, mimo że komitet organizacyjny i większość prelegentów pochodzą z jednego kraju.
- Zgłaszający wystąpienie otrzymuje akceptację przed zakończeniem naboru zgłoszeń.
Wskazówki
Jak unikać udziału w drapieżnych konferencjach:
- Należy dokładnie sprawdzić tytuł konferencji, jej organizatora, stronę internetową, skład komitetu naukowego i organizacyjnego oraz zakres tematyczny.
- Szczególną uwagę należy zwrócić na opłaty, wymagania i zasady dotyczące udziału oraz publikowania materiałów pokonferencyjnych.
Polecane linki
- Think.Check.Submit - narzędzie internetowe pozwalające zidentyfikować zaufane czasopisma oraz wydawców.
- Think.Check.Attend - narzędzie internetowe pozwalające zidentyfikować zaufane konferencje i ich organizatorów.
- Tabela z wykazem ponad 400 czasopism podejrzewanych o drapieżne praktyki wraz z powodami usunięcia ich z międzynarodowych baz (aktualizacja 2021 r.) - autorką listy jest Jolanta Szczepaniak (Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej), a metodologia opisana została w Forum Akademickim 4/2021 w ramach artykułu „Potencjalnie drapieżne w wykazie czasopism”.
- Directory of Open Access Journals (DOAJ) - baza danych indeksująca recenzowane czasopisma naukowe otwartego dostępu.
Przekaż swoją pracę do BW PW
Przekaż swoją pracę do BW PW
Baza Wiedzy PW
Baza Wiedzy PW to otwarta platforma informacyjna służąca do gromadzenia, prezentowania i udostępniania dorobku naukowego pracowników i doktorantów Politechniki Warszawskiej. Pełni rolę instytucjonalnego repozytorium oraz narzędzia wspierającego promocję działalności naukowej Uczelni.
Korzyści
- Archiwizowanie dorobku naukowego w jednym miejscu - repozytorium umożliwia gromadzenie dorobku naukowego (m.in. publikacji naukowych i danych badawczych) danego autora w jednym miejscu.
- Spełnianie wymogów polityki otwartego dostępu (open access) - coraz więcej instytucji finansujących badania naukowe wymaga, aby wyniki tych badań były publicznie dostępne.
- Budowanie reputacji naukowej - obecność publikacji w repozytorium zwiększa wiarygodność naukowca, wspiera promocję jego dorobku oraz może ułatwiać procesy ewaluacyjne, a także ubieganie się o granty.
- Ułatwienie współpracy naukowej - dostępność publikacji i danych badawczych w repozytorium zwiększa szansę na nawiązanie kontaktów z innymi badaczami zajmującymi się podobną tematyką.
Deponowanie prac naukowych
Każdy pracownik Politechniki Warszawskiej jest zobowiązany do regularnego przekazywania informacji o swoim dorobku naukowym. Dane te należy przekazywać odpowiedniemu redaktorowi wydziałowemu, zgodnie z przypisaniem do jednostki organizacyjnej. Pracownicy mogą również samodzielnie uzupełniać dane o swoich publikacjach naukowych, importując je z systemów zewnętrznych. Szczegółowe informacje na ten temat znajdują się w zakładce Profil autora.
Instrukcje dotyczące deponowania prac naukowych w Bazie Wiedzy PW są dostępne w zakładce Baza Wiedzy Politechniki Warszawskiej oraz podręcznikach użytkownika i redaktora.
Informacje dodatkowe
- W przypadku pytań lub trudności autorzy mogą się skontaktować z redaktorem wydziałowym lub zespołem Bazy Wiedzy PW pod adresem Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..
Redaktorzy wydziałowi
Redaktorzy wydziałowi to osoby wyznaczone na poszczególnych wydziałach lub w jednostkach Politechniki Warszawskiej, odpowiedzialne za nadzór nad poprawnością i kompletnością danych w Bazie Wiedzy PW.
Redaktorzy pełnią funkcję lokalnych administratorów i pierwszego punktu kontaktowego dla użytkowników systemu w swoich jednostkach. Lista aktualnych redaktorów wydziałowych znajduje się w zakładce Baza Wiedzy Politechniki Warszawskiej.
Licencje Creative Commons
Licencje Creative Commons
Licencje Creative Commons
Licencja Creative Commons (CC) to standardowa licencja otwarta, która umożliwia autorowi określenie warunków korzystania z jego utworu, takich jak obowiązek uznania autorstwa (BY), zakaz wykorzystywania do celów komercyjnych (NC), zakaz modyfikacji utworu (ND) lub obowiązek udostępnienia utworu zależnego na takiej samej licencji (SA).
Poziomy otwartości
Licencja wolna (ang. free license) - licencja, która przyznaje użytkownikom cztery podstawowe wolności w korzystaniu z utworu, tzn. każdy ma prawo do używania utworu w dowolnym celu (także komercyjnym), kopiowania i rozpowszechniania utworu, modyfikowania i tworzenia utworów zależnych oraz rozpowszechniania zmodyfikowanych wersji (również komercyjnie). Do licencji wolnych zalicza się:
- CC BY,
- CC BY-SA.
Licencja otwarta (ang. open license) - licencja, która udziela szerokich uprawnień do korzystania z utworu, takich jak kopiowanie, rozpowszechnianie, modyfikowanie, ale może zawierać pewne warunki ograniczające np. komercyjne wykorzystanie lub tworzenie utworów zależnych. Do licencji otwartych zalicza się:
- CC BY-ND,
- CC BY-NC,
- CC BY-NC-SA,
- CC BY-NC-ND.
Licencja Creative Commons Zero
Licencja Creative Commons Zero (CC0) to najbardziej otwarta z licencji opracowanych przez organizację Creative Commons. Do jej najważniejszych cech należą:
- twórca zrzeka się wszelkich praw autorskich do utworu, w tym prawa do uznania autorstwa;
- utwór przechodzi do domeny publicznej (ang. public domain), o ile pozwala na to prawo obowiązujące w danym kraju;
- nazwisko autora nie musi być podawane, choć jest to mile widziane jako forma uznania jego pracy;
- utwór może być swobodnie wykorzystywany, tzn. kopiowany, modyfikowany, rozpowszechniany i używany komercyjnie bez żadnych ograniczeń.
Porównanie licencji
| Licencja | Wskazanie autora | Użycie komercyjne | Tworzenie utworów zależnych | Zachowanie tych samych warunków |
|---|---|---|---|---|
| CC0 | Nie* | Tak | Tak | Nie |
| CC BY | Tak | Tak | Tak | Nie |
| CC BY-SA | Tak | Tak | Tak | Tak |
| CC BY-ND | Tak | Tak | Nie | Nie |
| CC BY-NC | Tak | Nie | Tak | Nie |
| CC BY-NC-SA | Tak | Nie | Tak | Tak |
| CC BY-NC-ND | Tak | Nie | Nie | Nie |
Więcej informacji na temat licencji znajduje się na stronie Creative Commons Polska.
Wskazówki
W wielu przypadkach wybór odpowiedniej licencji zależy od polityki otwartości danego wydawcy. Przed publikacją warto zapoznać się z warunkami, na jakich można udostępniać prace w wybranym czasopiśmie. Istotny wpływ na wybór licencji mogą mieć również wymagania grantodawcy lub jednostki finansującej.
Narodowe Centrum Nauki
W polityce Narodowego Centrum Nauki zawarto wytyczne dotyczące wyboru licencji zarówno dla publikacji naukowych, jak i danych badawczych:
- publikacje można udostępniać na dowolnej licencji Creative Commons lub innej otwartej (zgodnej z zasadami otwartego dostępu), przy czym NCN zaleca stosowanie licencji CC BY 4.0;
- podstawowe zestawy danych badawczych powiązane z publikacjami powinny być udostępniane na licencji CC0, CC BY 4.0 lub równoważnej.
Informacje źródłowe
Polityka otwartego dostępu do publikacji powstałych w projektach, stażach, stypendiach, działaniach naukowych i komponentach badawczych (Zarządzenie dyrektora NCN nr 39/2025 z dnia 26 czerwca 2025 roku) oraz pismo rozszerzające nowe zasady na projekty już trwające (Pismo dyrektora NCN z dnia 26 czerwca 2025 roku).
Dobór licencji
- Licencję Creative Commons można dobrać i dostosować do utworu za pomocą narzędzia License Chooser dostępnego na stronie CreativeCommons.org.
Literatura
- Majdecka E., Strycharz K. (2018). Otwarta nauka: prawo autorskie i wolne licencje. Centrum Cyfrowe: Warszawa, Polska.
- Brzóska H., i in. (2013). Wolne licencje w nauce. Instrukcja. Centrum Cyfrowe: Warszawa, Polska.
Ruch Open Access
Ruch Open Access
Ruch Open Access
Otwarty dostęp (ang. Open Access) to powszechny dostęp do publikacji naukowych, materiałów edukacyjnych, danych badawczych oraz wyników badań finansowanych ze środków publicznych - bez opłat, logowania czy innych ograniczeń prawnych i technicznych, także bez konieczności instalowania dodatkowego, płatnego oprogramowania.
Zalety otwartego dostępu
- Zapewnia bezpłatny i nieograniczony dostęp do treści naukowych, zwiększając ich zasięg i widoczność.
- Umożliwia korzystanie z wyników badań instytucjom i osobom z ograniczonymi zasobami, zwłaszcza w krajach rozwijających się.
- Przyspiesza wymianę informacji między badaczami, wspierając innowacje i rozwój nauki.
- Gwarantuje dostęp do wyników badań finansowanych ze środków publicznych dla całego społeczeństwa.
- Wspiera edukację i popularyzację nauki, umożliwiając swobodne wykorzystanie publikacji także poza środowiskiem akademickim.
- Ułatwia ocenę i weryfikację badań, co sprzyja ich rzetelności i jakości.
Rodzaje otwartego dostępu
Otwarty dostęp do publikacji naukowych może być realizowany w różnych modelach, charakteryzujących się odmiennym sposobem udostępniania materiałów, źródłami finansowania oraz zasadami korzystania. Wyróżnia się kilka modeli otwartego dostępu, z których dwa najpopularniejsze to złoty i zielony.
| ZŁOTY (ang. Gold Open Access) |
ZIELONY (ang. Green Open Access) |
|
|---|---|---|
| Wersja udostępniana | ostateczna wersja wydawnicza | w zależności od polityki wydawcy: preprint, postprint lub ostateczna wersja wydawnicza |
| Miejsce publikacji | na stronie wydawcy | w zależności od polityki wydawcy: repozytorium oraz inne platformy internetowe |
| Koszty publikacji | Article Processing Charges (APC) pokrywane przez autora, instytucję lub grantodawcę | brak kosztów publikacji |
| Dostęp do treści | natychmiastowy, nieograniczony dla wszystkich | zależny od polityki wydawcy: opóźniony (embargo 6–12 miesięcy) lub natychmiastowy po samoarchiwizacji preprintu lub postprintu |
Politykę wydawniczą można sprawdzić na stronie wydawców lub za pomocą narzędzia Jisc's Open Policy Finder (dawniej SHERPA/RoMEO), które gromadzi informacje o prawach autora do udostępniania publikacji oraz warunkach procesu publikacyjnego, m.in. okresie embarga.
Wskazówki
Jeśli chcesz, aby Twoja publikacja była dostępna w modelu otwartym (Open Access):
- publikuj w recenzowanych czasopismach otwartych lub hybrydowych, np. w tytułach znajdujących się na liście Directory of Open Access Journals;
- udostępnij kopię swojej pracy (ewentualnie preprint lub postprint w zależności od polityki wydawcy) w Bazie Wiedzy PW – zob. zakładkę Przekaż swoją pracę do BW PW;
- skorzystaj z krajowych, konsorcyjnych lub uczelnianych programów finansowania opisanych w zakładce Open Access - finansowanie.
Polecane linki
Platformy otwartej nauki i ruchu open access
- Center for Open Science - organizacja non-profit mająca na celu zwiększanie otwartości, integralności i powtarzalności badań naukowych.
- CEON Otwarta Nauka - portal zajmujący się gromadzeniem podstawowych kwestii związanych z otwartą nauką, w tym informacji o praktykach, narzędziach i wydarzeniach.
- Directory of Open Access Journals (DOAJ) - baza danych indeksująca recenzowane czasopisma naukowe otwartego dostępu.
- Jisc's Open Policy Finder (dawniej SHERPA/RoMEO) - serwis gromadzący informacje o politykach wydawców w zakresie prawa autorskiego, w tym zasad dotyczących samoarchiwizacji.
- OpenAIRE - organizacja non-profit prowadząca działania edukacyjne i szkoleniowe skierowane do naukowców, propaguje politykę otwartości oraz współpracuje z repozytoriami i wydawcami.
- Platforma Otwartej Nauki - platforma działająca na rzecz zwiększenia dostępności, i widoczności dorobku polskich naukowców.
Narzędzia wspomagające otwartą naukę
- Journal Checker Tool - narzędzie pozwalające na testowanie zgodności wybranego czasopisma z wymogami Polityki otwartego dostępu Narodowego Centrum Nauki (NCN).
- License Chooser - narzędzie pozwalające dobrać licencję Creative Commons dla wybranego utworu naukowego.
- OA.Finder - narzędzie wspomagające wybór odpowiedniego czasopisma do publikacji w otwartym dostępie, uwzględniające dyscyplinę naukową, politykę otwartości i inne kryteria redakcyjne (opracowane przez Bielefeld University Library, Bielefeld, Niemcy).
- Pomocnik prawny - narzędzie umożliwiające uzyskanie podstawowej wiedzy o prawnych aspektach otwartego dostępu.
- Think.Check.Attend - narzędzie pozwalające zidentyfikować zaufane konferencje i ich organizatorów.
- Think.Check.Submit - narzędzie pozwalające zidentyfikować zaufane czasopisma oraz wydawców.
Repozytoria preprintów i publikacji naukowych
- Baza Wiedzy PW - repozytorium Politechniki Warszawskiej, które umożliwia gromadzenie, udostępnianie i wyszukiwanie prac naukowych studentów, doktorantów i pracowników Uczelni.
- arXiv - repozytorium umożliwiające naukowcom bezpłatne udostępnianie preprintów z dziedziny m.in. fizyki, matematyki i informatyki.
- EarthArXiv - repozytorium umożliwiające naukowcom bezpłatne udostępnianie preprintów z dziedziny dziedziny nauk o Ziemi i środowisku.
- engrXiv - repozytorium umożliwiające naukowcom bezpłatne udostępnianie preprintów z dziedziny inżynierii i dziedzin pokrewnych.
- bioRxiv - repozytorium umożliwiające naukowcom bezpłatne udostępnianie preprintów z dziedziny nauk biologicznych.
- ChemRxiv - repozytorium umożliwiające naukowcom bezpłatne udostępnianie preprintów z dziedziny chemii i nauk pokrewnych.
Słownik pojęć
D
- dane badawcze
- dane, które zostały zebrane, wytworzone lub zaobserwowane w trakcie procesu badawczego, mającego na celu otrzymanie wyników naukowych.
L
- licencja Creative Commons
- standardowa licencja otwarta, która umożliwia autorowi określenie warunków korzystania z jego utworu, takich jak obowiązek uznania autorstwa, zakaz wykorzystywania komercyjnego, zakaz modyfikacji lub obowiązek udostępnienia utworu zależnego na tej samej licencji.
- licencja otwarta
- rodzaj licencji, który umożliwia korzystanie z utworu na określonych warunkach, w tym kopiowanie, rozpowszechnianie, modyfikowanie i dalsze udostępnianie, przy jednoczesnym poszanowaniu praw autorskich twórcy.
M
- metadane
- ustrukturyzowane informacje opisujące zdeponowany i udostępniany zbiór danych, dzięki czemu możliwe jest ich wyszukiwanie i identyfikacja.
O
- ostateczna wersja wydawnicza (ang. Version of Record, VoR)
- dokument opisujący zasady zarządzania danymi badawczymi w trakcie i po zakończeniu badań naukowych w ramach projektu, w szczególności określa rodzaj danych badawczych oraz zasady ich archiwizacji i wykorzystania.
P
- plan zarządzania danymi badawczymi (ang. Data Management Plan, DMP)
- dokument opisujący zasady zarządzania danymi badawczymi w trakcie i po zakończeniu badań naukowych w ramach projektu, w szczególności określa rodzaj danych badawczych oraz zasady ich archiwizacji i wykorzystania.
- postprint (ang. Author Accepted Manuscript, AAM)
- wersja artykułu naukowego, która została zaakceptowana do publikacji po zakończonym procesie recenzji, ale nie zawiera jeszcze określonej dla danego czasopisma identyfikacji graficznej i formatu redakcyjnego.
- preprint (ang. Author’s Original Manuscript, AOM)
- wersja artykułu naukowego przed procesem recenzji i pracą redakcyjną, najczęściej będąca manuskryptem przesłanym do czasopisma.
- publikacja
- utwór, który za zezwoleniem twórcy został zwielokrotniony i którego egzemplarze zostały udostępnione publicznie. Może mieć formę zarówno drukowaną, jak i elektroniczną. Publikacjami są w szczególności: artykuły w czasopismach naukowych, rozdziały w materiałach konferencyjnych, monografie naukowe oraz rozdziały w monografiach.
R
- repozytorium
- baza danych dostępna w Internecie, w której można deponować, przechowywać i udostępniać publikacje, dane badawcze oraz inne informacje związane z działalnością naukową.
Z
- zasady FAIR
- zasady określające standardy przygotowania, przechowywania i udostępniania danych badawczych, czyli możliwość ich znalezienia (ang. Findable), dostępność (ang. Accessable), interoperacyjność (ang. Interoperable) oraz ponowne użycie (ang. Reusable).
Literatura
- Bendyk E., i in. (2009). Przewodnik po otwartej nauce. Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego: Warszawa, Polska.
- Fenrich W., i in. (2015). Otwarty dostęp w instytucjach naukowych. Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego: Warszawa, Polska.
- Kierunki rozwoju otwartego dostępu do publikacji i wyników badań naukowych w Polsce.
- Majdecka E., Strycharz K. (2018). Otwarta nauka: prawo autorskie i wolne licencje. Centrum Cyfrowe: Warszawa, Polska.
- Raport nt. realizacji polityki otwartego dostępu do publikacji naukowych w latach 2015-2017.
- Siewicz K. (2012). Otwarty dostęp do publikacji naukowych - kwestie prawne. Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego: Warszawa, Polska.
- Suber P. (2013). Otwarty dostęp. Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego: Warszawa, Polska.
